![Στήλη:](/UserFiles/news/news_pic_421.jpg)
![COLUMN](/UserFiles/categories/column.png)
από τον Ηλία Σακαλάκ
Ο Ηλίας Σακαλάκ γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε από το Trinity College of Music (Cello Perf. LTCL Dip.TCL). Είναι μέλος της ορχήστρας Καμεράτα από την ίδρυσή της και έχει γράψει τα βιβλία "Σωματικά και Ψυχολογικά προβλήματα των μουσικών" και "Μουσικές Βιταμίνες, στοιχεία μουσικής ιατρικής, μουσικής ψυχολογίας". Εκπαιδευτικά του προγράμματα έχουν παρουσιασθεί με επιτυχία στο Μέγαρο Μουσικής και στην Στεγή Γραμμάτων και Τεχνών. Ήταν υπεύθυνος του εκπαιδευτικού προγράμματος της Ορχήστρας Καμεράτα στα δημοτικά σχολεία για τρία χρονιά και το 2010 δημιούργησε την ομάδα "Μουσικοί για Παιδιά" προσφέροντας τις υπηρεσίες της σε παιδιατρικά νοσοκομεία.
___________________________
Οι περισσότερες από τις αναφορές για την χρήση της μουσικοθεραπείας στην ιατρική, κατά κύριο λόγο, εμφανίζονται σε επιστημονικά περιοδικά της Δύσης. Παρ’ όλα αυτά, η χρήση της μουσικής σαν θεραπευτικό μέσο εμφανίζεται σε πολλούς πολιτισμούς.
Σε δύο άρθρα, περιγράφεται η χρήση της μουσικής σε νοσοκομεία της Αφρικής. Και στα δύο, εξετάζεται η χρήση της μουσικής σε σχέση με το πολιτισμικό πλαίσιο που συνδυάζεται με το δράμα και τον χορό. Όπως και σε άλλες μεθόδους ομαδικής θεραπείας, η χρησιμοποιείται σαν όχημα που σκοπό έχει να πλησιάσει όσους είναι απομονωμένοι και αποσυρμένοι, με σκοπό να τους επανεντάξει στο κοινωνικό σύνολο με υγιείς κοινωνικές σχέσεις.
Στην νότια Αφρική, η ομάδα που αναφέρεται στο άρθρο, αποτελείται από 100 γυναίκες ασθενείς οι οποίες κάθονται σε κύκλο. Την διαδικασία της θεραπείας κατευθύνει ένας γιατρός. Χρησιμοποιείται μουσική για τραγούδι και χορό. Το διαδοχικά αυξανόμενο tempo της μουσικής, χρησιμοποιείται σαν ενεργοποιητής των Ψυχο-δραματικών τεχνικών του Moreno.
Στο δεύτερο άρθρο, παρουσιάζεται μία εικόνα από την Τυνησία, η οποία είναι κάπως ριζοσπαστική σε σχέση με την ψυχιατρική.
Μέσα από ομαδική θεραπεία που χρησιμοποιεί τις τέχνες και αξιοποιεί τον χορό, την ζωγραφική την γλυπτική με πηλό, το παίξιμο ρόλων και το τραγούδι, οι ασθενείς ενθαρρύνονται στην ενοποίηση των προσωπικών τους εμπειριών και συναισθημάτων μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο ανθρώπινων σχέσεων. Η βασική ιδέα αυτής της μεθόδου, είναι η κατάρρευση των εμποδίων μεταξύ των εμπειριών. Για να υποστηριχθεί το θετικό αποτέλεσμα της μεθόδου, μέλη της οικογένειας του ασθενούς παίρνουν και αυτά μέρος στο τραγούδι και στον χορό, διευκολύνοντας έτσι την διαδικασία επιστροφής του ασθενούς στην οικογένεια η στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.
Ο πολιτισμός, είναι μία πηγή εννοιών που δεν δρα μόνον μέσω της αντίληψης αλλά και μέσα από τις προσωπικές αλληλεπιδράσεις. Ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι χαιρετούν ο ένας τον άλλον, ακούν ο ένας τον άλλον και παίζουν ο ένας με τον άλλον συνθέτουν αυτήν την έννοια της αλληλεπίδρασης η οποία μπορεί να έχει και άμεση επίδραση στο σώμα. Με παρόμοιο τρόπο, οι σωματικές εμπειρίες που βιώνουμε με το σώμα μας, μπορούν να διαμορφώνουν κοινωνικές σχέσεις. Το φιλί που δίνουν δύο άνθρωποι όταν συναντούνται, για παράδειγμα, επενεργεί εξωτερικά στην σχέση των δύο αυτών ανθρώπων και εσωτερικά στις συναισθηματικές εμπειρίες του σώματος. Μπορούμε έτσι να οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι, το παίξιμο της μουσικής σε συνδυασμό με την ενθάρρυνση που δέχεται κάποιο άτομο για να εκφρασθεί, στα πλαίσια μίας σχέσης, συμβάλλει θετικά στην βίωση εμπειριών που βοηθούν το άτομο να ολοκληρωθεί εσωτερικά με τον εαυτό του, και εξωτερικά με άλλα άτομα. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί και ανεξάρτητα από την ικανότητα της αντίληψης και γνώσης.